IJzerfront 1914-1918

De verdediging door het Belgische en Franse Leger van het IJzerkanaal in oktober 1914 is bekend geworden als de Slag aan de IJzer. Het Duitse offensief bij het kanaal, dat naar het zuiden liep van de Noordzee bij Nieuwpoort , was onderdeel van een grotere slag rond Ieper met het doel om het laatste stuk Vlaanderen in bezit te krijgen en door te kunnen stoten naar Calais.

Het gebied rond de rivier de IJzer, was een natuurlijk obstakel voor de Duitse opmars. Het was een polder die doorsneden werd door een netwerk van kanalen voor de afwatering, dat samen met een stelsel van sluizen en gemalen zorgde voor de beheersing van het grondwaterpeil. Het gehele systeem werd "bestuurd" vanuit Nieuwpoort. Daar kwamen diverse kanalen in de IJzer uit en daar mondde de IJzer uit in zee. Het behoud van Nieuwpoort was dus essentieel voor de verdedigers.

Toen Koning Albert I een Duitse doorbraak vreesde in de richting van Duinkerken en Calais, besloten de Belgen tot een drastische stap: ze openden op 25 oktober de sluizen bij Nieuwpoort. Het resultaat was dat het laaggelegen land tussen het IJzerkanaal en de spoorweg langzaam onderliep.(inundatie) Het gevolg was dat het 4de Duitse leger op 29 oktober gedwongen werd terug te trekken, en zijn offensieve inspanningen op Ieper richtte.