Van Mons naar de Marne 1914

Na de Duitse inval in België mobiliseerde Groot-Brittannië zijn leger en stuurde de British Expeditionary Force (BEF) naar Frankrijk. Het Engelse leger was klein, maar bestond uit goed getrainde beroepssoldaten. Het nam positie in links van het 5e Franse Leger. Op 22 augustus 1914 bevond de BEF zich bij het Belgische Mons (Bergen) en in de opmarsroute van het 1e Duitse Leger, de meest rechtse vleugel van het Duitse Leger. Het Duitse leger was bezig met de uitvoering van het Von Schliefenplan, een grootscheepse poging om het Franse leger te overvleugelen en Parijs te omvatten. De slag bij Mons begon op 23 augustus. Het Britse leger moest langzaam wijken voor de Duitse aanvallen, maar hield de flank. Toen 's nachts bleek dat het Franse 5e leger terugtrok moesten ook de Engelsen terug.

De terugtocht zou 2 weken duren en zou pas stoppen ter hoogte van Parijs bij de Marne.  Het Duitse leger zat hen op dehielen en tijdens de terugtocht vonden diverse grotere en kleinere gevechtsacties plaats zoals de slag bij Le Cateau en gevechten bij Nery en Villers-Cotteret. Engelsen noemen deze terugtocht de "Great Retreat" of de "Retreat from Mons".

De Engels-Franse terugtocht kwam tot stilstand aan de Marne, zij wilden hier stand houden om Parijs te beschermen. Van 5-12 september 1914 woedde hier de slag aan de Marne. De commandant van de BEF, Sir John French was terughoudend, maar toen op 9 september een gat ontstond tussen het 1e en 2e Duitse leger vielen de Fransen en Engelsen in alle hevigheid aan. De bekwame Franse Generaal Gallieni liet 6.000 man extra aanvoeren vanuit Parijs met de beroemde Marne taxi's. Om de situatie te redden moesten de Duitsers terugtrekken op de Aisne. Het Von Schlieffenplan was mislukt.